Ik kom gisteravond thuis en omdat ik weet dat Oma met Sarah meestal op maandag gaat zwemmen dacht ik, kom ik vraag aan Sarah hoe het was. Sarah was zoet aan het spelen, dus ik vraag aan Sarah: "ben je met oma naar het zwembad geweest?"
"Ja" zegt Sarah.
"Oh, en kan Sarah al een beetje zwemmen?", vraag ik.
"Jaah", zegt Sarah.
"Waren er ook andere kindertjes?", vraag ik.
"?, nee met oma" zegt Sarah.
"Maar ben je wel kopje onder gegaan?", vraag ik.
"Ja!" zegt Sarah en ze knikt heel nadrukkelijk.
Toch grappig dat ze nu al helemaal een verhaaltje kan vertellen, dus daar was ik best trots op.
Ik vraag aan Angelique of haar moeder nog naar het zwembad was geweest, blijkt dat ze helemaal niet naar het zwembad was gegaan. Sarah was nog iets te snotterig. Toch jammer dat dat trotse gevoel dan weer weg is en dat je alleen nog maar moet lachen.
