De oma van Ron is de enige overgebleven overgrootouder van de kleintjes. Daar gingen we dus ook nog op bezoek. Dat was mij een feest. Angelique dacht even dat ze zich vergiste, want zij was toch de Amsterdammer? Er was een accordionist en de liedjes van Tante Leen en Johnny Jordaan werden luidkeels meegezongen. Oma genoot overduidelijk. Hopelijk stuurt Danielle snel de foto's.
Sarah en Linde hadden deze sing-a-long in gang gezet, want een verjaardag zonder zingen .... dat kan toch niet. De accordeon werd gepakt en het lang zal ze leven werd ingezet en uitgeschreeuwd door de meiden. Die stonden te springen en te joelen. Heel erg leuk, vooral omdat er voor haar toch heel weinig bekenden waren. Ook tante Jopie was er niet, hoe kan dat nu? Die familiebanden zijn voor die ukkies toch nog wat onduidelijk. Hondje Rickie was ook een succes, maar pappa Ron ziet zich nog niet s'avonds over straat gaan met zo'n beest. Voorlopig volstaat de vis.
