Een heeeeele diepe zucht... pappa zakte door de grond naar drie verdiepingen lager... weer niet!? Ondanks alle steun van de kinderen was het weer een brug te ver. Nederland is geen Wereldkampioen voetbal. De mooiste dag van ons leven kwam niet in gevaar, want pappa was al helemaal in de wolken. Dacht dat het winnen van het WK een dag zou opleveren die kon tippen aan de trouwdag en de geboorte van de kinderen.... We zullen het nooit weten. In ieder geval de komende 32 jaar niet. 32 jaar geleden was ik toch net zou oud ongeveer als Sarah. Sparend voor mijn panini-plaatjes. Ik had ze toch allemaal van nederland ook al moest ik voor Johnny Dusbaba de hele straat langs lopen. De bal op de paal zei pappa Jos en het was mis in de verlenging. Het vel uit de krant was het bewijs. 3-1 voor Argentinie. En nu met Sarah sparend het hele team bij elkaar van mathijssen tot Elia. We hadden ze allemaal en nu moest het maar eens gebeuren. Het oranje uitgezwaaid in de arena. 6-1 winst dat moest het voorteken zijn. Helaas was Spanje net even te goed, de scheids net even te slecht en robben net niet scherp genoeg op het moment dat hij het moest doen. Robben is de komende 32 jaar de nieuwe Rensenbrink. s' Nachts wordt hij wakker en denkt ... had ik die bal maar.... maar het is niet zo. Pappa is een illusie armer en kijkt naar de armoede teletubbie competitie waar ajax wederom gaat proberen de 3e ster te halen met wederom een hele slechte kans en wederom missen ze de CL.
