Wat een toestanden allemaal..

Goh, het valt mee. Het is pas drie weken geleden dat we ons blog hebben bijgewerkt. Het lijkt veel langer, want we hebben het druk met van alles en nog wat. Sarah is na de tennis aan het zeilen geslagen. Heerlijk op IJburg met een optimist. De eerste lesdag was nog met weer en wind, maar dat maakte Sarah niet uit. Ze vond het fantastisch. Nu is het inmiddels begin oktober en het is lijkt het wel hoogzomer. Zeilen en zwemmen en dat een hele middag en dan op zondag nog eens dunnetjes overdoen op het Diemereiland. Wat een luxe, zeker als je dat vergelijk met de maand augustus.
Dan is pappa met zijn midlife begonnen, want die moet nu ook nog motorrijden en dat terwijl hij niet eens kan autorijden. Na de eerste les op de motor reed pappa zijn auto in de prak. Gelukkig kende pappa zich zelf een beetje en waren we allrisk verzekert. De schade was alleen materieel en dus herstelbaar. Dan hebben we ook nog plannen om misschien te gaan verhuizen. Morgen moeten we beslissen, maar het lukt ons maar niet. We zijn er al weken mee bezig, wat houdt het ons bezig. En heb je het nog niet gehad, want pappa voetbalt ook in de zaal. Gewoon recreatie elke zondagochtend, maar zo'n uitje kan soms helemaal anders lopen. Pappa was met alle kinderen lekker naar de zaal gegaan. Iedereen was blij totdat er paniek van de zijkant kwam. Een van de mannen had het in zijn rug gehad en was naar de kleedkamer gegaan, daar was hij ingestort. Grote paniek zoals ik schreef, ambulance, politie en brandweer. Een reanimatie moest uitkomst brengen, maar lijkt niet het gewenste effect. Jaap ligt nog steeds in het ziekenhuis en maakt het eerlijk gezegd niet goed. Dat was vandaag dus wel even raar weer in de zaal. De kinderen maar even thuis gelaten. Het gevoel van vorige week kwam weer helemaal terug, zeker als je hoort dat andere dachten dat pappa ron daar lag. Blijkbaar zie ik er erg slecht uit, want Jaap zag er op de grond ook niet best uit. Daar moeten we toch ook wat aan doen.. tja grapje tussendoor, want het was al ernstig genoeg.
En dan waren er nog heel veel kleine zaken, zoals de autosleutel die zoek was. Het hele huis op zijn kop.  Honderd keer Hesse de schuld gegeven en dan blijkt Linde de sleutel in de brillenkoker te hebben gedaan. Dat was wel even 1,5 dag zoeken. En Hesse die dacht dat hij dokter bibber was en een onderdeeltje in zijn neus had gestopt. Dat was voor pappa wel even peuteren en het lampje van Hesse brandde continu. Hoera! Uiteindelijk snoot hij het er zelf uit, maar leuk is anders. En dan was ook de sleutel van de schoenenkast niet goed, .... de hele deur moest eruit... maar nog even nadenken of er een andere oplossing was... hmmm misschien toch een andere sleutel... verdomd gevonden... Die doet het prima... Gelukkig maar, want pappa had de verkeerde sleutel al kapotgedraaid. Was er nog meer... vast... maar ik ben het even kwijt.