Nadat we dus de tijd hadden gevuld konden we eindelijk naar plopsaland. Dat was een rare bedoening. Eerst liepen we zo het terrein op en er was gewoon niemand. Tenminste geen gasten, wel mensen aan het werk. We waren binnen, maar hadden ook geen kaartje gekocht, wat is dit voor tent? Wij weer terug en konden een kassa vinden die ons een 24 rittenkaart (?) kon verschaffen. Het werd al gauw duidelijk dat de meiden bijna nergens in kon? Belachelijk voor een park dat zich met Bumba en Plop toch op de jongste kinderen richt. Later bleek dat het park vroeger al bestond en het helemaal niet van die rare kabouter was. Maar ja, eerst maar even koffie dan. Oeh, daar moesten we dan nog maar even 10 minuten opwachten. Er was nog geen koffie. Maar wat mag je verwachten om 11 uur. Dat is toch zeker geen koffietijd. Toen gingen we naar een carrousel, gelukkig was er nog 1 (jawel) kind. Dus met z'n tweeen in de carrousel. Nog maar even kijken wat er nog meer te doen was. Ach een speeltuin, daar gingen we in en kwamen we Dewi tegen. Dewi was een nederlands meisje met ouders die er net zo ingetrapt waren als wij. Ook was er een apeneiland en eerlijk is eerlijk dat wil niet zeggen dat er dan apen zijn. Die waren er dan ook niet. Het kon de meiden niet deren met zijn 3-en werd het een prachtig feest. Toen gingen we met safari in een treintje dat in Nederland echt niet goed gekeurd zou worden. Linde had er echt elk moment uit kunnen vallen en hier en daar lag je dan gauw een meter of 100 lager. Dat gebeurde niet en de meiden vonden zo'n rit fantastisch.
