Daar gingen we dan, naar Plopsaland. Sarah was er helemaal vol van en al dagen had ze het er al over. Op Maandagochtend waren de kinderen extra vroeg wakker en het eerste wat Sarah dan ook riep was: 'we gaan naar plopsaland'. Omdat ze zo vroeg al wakker waren viel Linde in de auto al snel in slaap. Daardoor konden we een goed stuk doorrijden. Het enige wat Sarah bezig hield was: ' Zijn we er al?'. Bij de eerste stop namen we een ijsje en was er een heel lief hondje. Het tweede stuk was het lastigste, want het was nog ver en de kinderen wilde natuurlijk er al snel zijn. In Belgie nog even bij een AC gezeten en toen het laatste pufje rijden. We vonden al snel de camping in het midden van de Rimboe. Pappa en mamma zagen dat niet echt zitten, maar ja....even wennen dan maar. We gingen de tent op zetten en Sarah ging helpen. Linde die wou al uren uit de auto, maar nu ging ze er juist weer inzitten. Wel achter het stuur natuurlijk: Zelluf doen! is haar credo. Terwijl Sarah alleen maar riep dat we een lekker bedje hadden, de schat. Extra laat gingen de meiden slapen, niet voordat Linde bij een stel tieners het middelpunt van de aandacht was geworden. Het was allemaal eigenlijk te spannend voor ze. Linde heeft niet geplast of gepoept zowat en als ze moest was het allemaal diarree. Lekkere details van Pappa Ron natuurlijk weer, maar om aan te geven hoe ze er ook met haar 1,5 jaar mee bezig was. Sarah kon absoluut niet slapen en als pappa zei dat ze der mond moest houden, lukte dat....4 seconden. Daar kon je niet boos om worden.
s' Ochtends wilden we eigenlijk uitslapen. Daar hoopte we op met dat late tijdstip. Een uur of 11 is laat als je er normaal voor 7 uur uit bent. Affijn om half 7 waren we allemaal eruit en de dauw stond op het gras en de tent. Plop is een laatslaper dus die ging met zijn park pas om half 11 open. Dus eerst maar even rustig ergens een croissantje eten. De meiden waren wel zo druk op dat moment als dat maar goed zou gaan.
