zondag, oktober 17, 2010

Drietig

Soms zijn er van die momenten die je gaan bijblijven. Zo ook afgelopen week dat Angelique een cursus taart maken (altijd goed) had s’avonds. Eva was daar blijkbaar niet op voorbereid en toen mamma weg ging en zij naar bed moesten brak de paniek uit. “Mamma!!!”: schreeuwde Eva. En dat herhaalde ze waarschijnlijk zo’n 37.000 keer. En het kwam van uit haar tenen en kromde haar ruggenwervels daar helemaal bij. Ze liep helemaal rood aan en ik vroeg haar waarom ze zo boos was. Komt Hesse vlak boven mij hangen en zegt: “Eva drietig”. Zo lief en zo ontroerend. Hesse totaal niet boos dat hijzelf niet kon slapen, maar vol begrip voor zijn arme zusje. De dag erna moest mamma ook ergens heen, moest ze toen geen taart maken. Nou ja, doet er niet toe. Eva was op de hoogte gebracht. Eva zei maar 37 keer: “mamma weg” en viel toen in slaap. Alles valt en staat bij goed voorbereiden van de kinderen…