In oktober is het alle weken druk. Verjaardagen van vriendinnetjes, oma Adri, Linde en pappa Ron. Het is alle weekenden wel een feestje. Het leek of de zomer heel abrupt voorbij zou gaan en de zon voor dit jaar zich niet meer zou laten zien. Gelukkig loopt het anders. Oktober is met pracht weer begonnen. Linde had een feestje van Imani die 4 jaar werd. Ze gingen allemaal als Pippi verkleed in het Flevopark spelen. Imani komt nu in de klas bij Linde.
Het is ook boekenweek en eerst mochten de meiden een boek uitkiezen. Sarah koos Sjakie en de chocoladefabriek. Linde wou een boekje van Dikkie Dik, omdat er zo’n leuke handpop bij zit. Dat mocht niet van pappa en mamma. DRAMA. Na het feestje wilde ze dit nog steeds en omdat Sarah op de markt een wakeboard had gekregen, kreeg ze alsnog haar boek euh handpop.
Op zondag zijn we gewoon weer naar het Flevopark gegaan. Het was zulk lekker weer en de kinderen willen graag naar buiten. Sarah kon dus nu oefenen. Linde heeft nog sproeten van het feestje. Toen we besloten om een patatje te halen (Sonja is duidelijk voorbij…zucht… discipline = heel moeilijk), riep Eva : Ja, Jippie jippie Hoera! Dat is een kreet die ze vaker zegt. En het is zo aanstekelijk dat we allemaal vrolijk worden. Op de fiets zingen we de meest stompzinnige liedjes, zoals het één woordliedje van de teletubbies. Hoed, hoeeed, hoed, hooeed… etc.
Als Eva en Hesse per ongeluk op de verkeerde fiets worden gezet breekt de hel los. Hesse wil ontsnappen springt bijna van de rijdende fiets. Mamma boos op pappa dat die niet had gehoord dat hij werd geroepen, maar die hoorde alleen de 2 sirenes vlak achter hem.
Sarah ook boos op pappa die een tik had gegeven omdat Sarah met haar handen direct in de net gelapte ramen ging zitten. Pappa verweert, het was een reflex, maar voor straf mocht pappa geen tv kijken. De straf die wij ook aan Sarah en Linde geven. Stoute pappa zeggen de kleintjes… ja pappa weet het nu wel weer.
Sinds we een prachtig boek van de afgelopen 5 jaar hebben, vind pappa ron om ook af en toe stil te staan bij de actualiteit. Dan kunnen we later beter plaatsen wat er rond die tijd gebeurde. Niet dat we nu het nieuws gaan brengen, maar toch. De dood van Anthonie Kamerling hield ons toch wel bezig. Zo uit het leven te stappen met nog vrouw en kinderen. We snappen het niet, maar stemt ons toch droevig. Nog meer dood. Pappa houdt nou eenmaal van ‘ouwe knakkers’ en ook Solomon Burke legt het loodje op weg naar een concert in paradiso. Dat is de zoveelste al die pappa goed vond en bezocht. James Brown, Willie Deville gingen hem voor. Artiesten u zijt gewaarschuwd! Nodig die scheffer niet uit voor een concert.
