Tja, dan is het zover. Ben je zomaar veertig jaar. Maarrrrr... de kinderen gingen allemaal uit logeren. Sarah en Linde gingen naar oma Adri. Met de trein en daar zat grote neef Paul ook. Dat kwam goed uit, dat betekende meerijden. De volgende dag waren oma en de kidz uitwandelen en Linde vroeg "hoe heette die meneer ook al weer?"Dat was neef van pappa dat is Paul.. “oh, zei Linde dan. Vervolgens nog een keer… “hoe heet die meneer ook al weer?”. Tot het moment dat Linde moe was geworden van al het lopen. Toen zei Linde:”Bel Paul maar om ons naar huis te brengen”. Ja, zo bijdehand is Linde. Die dacht een persoonlijke chauffeur te hebben gevonden.
De andere ukkies sliepen bij oma Gonda. Dat vonden ze gelukkig prachtig en ze hebben ons (en vooral mamma) niet gemist. Jammer genoeg was wel Eva even ziek. Wij moesten vooral nu ze er niet waren erg lachen om de uitspraken van die twee. Eva roept bij alles zo ongeveer “Zie je dat?”. Als zij het zegt is het bijna 1 woord. Of als ze moet poepen zegt ze:”Mamma, ga ze poepie laten ruiken!”. Dat is een grapje van mamma, Eva denkt echt dat je dat zo zeggen moet.
Als Hesse weer eens een bottebel of nottebel heeft weten we dat we een zakdoek moeten pakken. En als Eva een pijnpoepie heeft…hahaha, dan heeft ze harde poep. Tja wat melden we hier eigenlijk. Hesse heeft nog niet van die klassiekers. Die heeft het vooral de hele dag over dribbel, blauwe huis, nijntje kijken. TV verslaafd dat is hij nu al. Wel zegt hij a-keerkeer. Dan wil hij nog een keer iets. En wat helemaal fraai is dat hij de potten pindakaas en chocoladepasta zelf pakt met een lepel en doet alsof er niks aan de hand is wanneer hij die leeg lepelt.
Maar 40 dus. Wij lekker uiteten bij BIHP en ELKAAR. En geshopt en geslaagd. Dus een prima weekend, maar als ze dan weer terug zijn en zo uitgelaten vraag je je af waar de opgebouwde energie zo snel gebleven is…. Welkom terug in de pappawereld. 2 dagen is 2 dagen en daarna weer hard werken.
